Bahar Konulu Koşuk

    Paylaş
    avatar
    Theseus
    Üsteğmen
    Üsteğmen

    Nereden : ..:.T.C.:..
    Üyelik : 10/03/10
    Yaş : 26
    Mesaj Sayısı : 1514
    Rep Gücü : 12107
    Başarı Sistemi : 2
    Doğum tarihi : 23/02/92
    Uyarılar : Uyarı Yok
    Yorum : Merlin

    Bahar Konulu Koşuk

    Mesaj tarafından Theseus Bir Ptsi Mayıs 31, 2010 10:19 am

    Koşuk, yazının kullanılmaya başlanmasından önceki sözlü yazın döneminin ürünüdür. Bu koşuk, öteki sözlü yazın örnekleri gibi, ilk kez Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lugat'it - Türk adlı yapıtında yazıya geçirilmiştir.

    İslamlık'tan önceki dönemde koşuk, günümüz halk yazınındaki koşmanın ilk biçimidir. Bu dönemde koşuk türüyle genellikle doğa betimlemeleri yapılırdı. Şiirde bu konunun işlenmesi, Türklerin o dönemde doğayla iç içe yaşamaları, yaşamlarının kaynağının doğada olmasıdır. Bu göçebe ve hayvancılıkla geçinilen dönemde, süremlerin(mevsim), özellikle baharın önemli bir yeri vardı. Havanın ısınmasıyla birlikte doğanın da canlanması, geçim kaynağı olan hayvanların çoğalmaları, insanların daha geniş bir coğrafya içinde özgür dolaşma olanaklarının artması, baharın eski Türkler arasında çok sevilmesinin nedenleridir(...)


    Kar buz tümü eridi
    Dağların suları akıştı
    Mavi bulut yükseldi
    Kayık gibi sallanır

    Yel eserek geldi
    Tıpkı tipiye benziyor
    İnsanlar üşüyerek ürperiyor
    Kara bulut kükreşir

    Ay kopup halelendi
    Ak bulut yücelendi
    Üst üste kümelendi
    Saçılıp suyu inleşir

    Bulut inleyerek çıktı
    Seller gürleyerek aktı
    Bütün ulus buna şaştı
    Bulut gürleyerek bağrışır

    Bütün sular kabardı
    Dağların başı belirdi
    Bütün dünya ısındı
    Binbir çiçek dizilir (açar)

    Kulanlar (taylar) hep birlikte coştu
    Geyikler bir araya geldi
    Yayladan tarafa koşuştu
    Sıra sıra zıplarlar

    Dağlar tepeler yeşerdi
    Kuru otlar çimleşti
    Gölün suyu kabardı
    Sığır(lar) boğa(lar) böğrüşür

    Koçlar teke(ler) seçildi
    Sağmal sürüler koşuldu
    Sütlerin hepsi sağıldı
    Oğlak(lar) kuzulara karışır

    Şimşek çakarak parladı
    Sisler dağılıp kalktı
    Aygır(lar) kısrak(lar) kişnedi
    Kısrak(lar) alıp bağrışır

    Yılkı(lar) bahar gelince at olur
    Otlayarak etlenir
    Beyler semiz atlara binerler
    Taylar sevinçten birbirini ısırır

    Yağmur yağarak saçıldı
    Türlü çiçekler açtı
    (Böylece sanki) inci kapları açıldı
    Onlara misk kokusu karışır

    Seyrek görülen çiçekler yığınla ortaya çıktı
    Tomurcuklar büküldü
    Düğüm düğüm sarıldı
    Açılarak birbirlerine sarmaştılar

    Bin bir çiçek art arda dizildi
    Tomurcuklar açıldı
    Uzun uzun yatıp sıkıldı(lar)
    Yerden kopup ayrışır(lar)

    Kızıl sarı (çiçekler) dizildi
    Mor yeşil (çiçekler) birbirine bakıştı
    Birbirine sarmaştı
    İnsan(lar) buna hayran olur




    Kaynak: Kemal BEK - Eski Türk Yazını, Donkişot Yayınları

      Forum Saati Paz Mayıs 27, 2018 11:43 am